Blazen als tactisch wapen

 Twee standen uit het verleden waar een speler won door een kleine zwendel met de blaasregel.

 

 

 De eerste stand komt uit een vluggertje dat twee Franse dammers speelden aan het eind van de 19e eeuw.

 "Ik heb gewonnen", zei de zwartspeler. Maar zijn tegenstander weigerde de vlag te strijken. "Doe maar een zet", zei hij. Zwart speelde 1... 48-39. Wits antwoord was 2. 50x20.

 Natuurlijk had zwart de slag 50x15 verwacht. Hij keek dus helemaal niet en speelde onmiddellijk 2... 16-38.

 Dat was een verliezende zet. Want wit blies de dam die had verzuimd te slaan, dat wil zeggen haalde die van het bord, en sloeg 3. 20x47!

 De tweede stand kwam op het bord in het Franse Nic in 1907. Geheid remise.

 Wit, een in Frankrijk wonende Nederlander, nam om nog te winnen zijn toevlucht tot een riskante truc. Hij speelde 1. 6-28.

 Zijn Franse tegenstander dacht: 'Ik heb je te pakken makker'. Hij antwoordde 1...41-46. Op wits verwachte slag 28x5 zou hij winnen. Wit sloeg 2. 28x10?! Net als in het eerste fragment keek de zwartspeler helemaal niet, en hij speelde bliksemsnel 2...27-32. Wit blies de zwarte dam en sloeg meteen schijf 32 van het bord met winst.